Sait Faik Abasıyanık Türk öykücülüğünde önemli bir yere sahiptir. Kaleme aldığı öykülerinde yarattığı karakterler, bu karakterlerin dünyaya bakışı ve hayatla kurdukları bağ yazarın orijinal kişiliğini de yansıtır. Abasıyanık’ın öyküleri incelendiğinde “yürümek” eyleminin sıklıkla kullanıldığı, bu eylemin öykü karakterleri açısından birden fazla psikolojik karşılığının olduğu görülür. Öykü kahramanları, kent sokaklarında yaptıkları yürüyüşler aracılığıyla hem dış dünyayı gözlemlemekte hem de iç dünyalarıyla yüzleşmektedir. Özellikle yazarın son öykü kitaplarından olan Alemdağ’da Var Bir Yılan’da bu eylemin karakterlerin hayatı üzerindeki etkisi ve yeri iyice belirginleşir. Hayali arkadaşların eşlik ettiği yürüyüşler, bireyin yalnızlık karşısında geliştirdiği ruhsal savunma mekanizmalarını görünür kılmaktadır. Bunun yanında ateşli hastalıklar, uyurgezerlik ve ruhsal sıkışmışlık gibi durumlarla gelen yürüyüşler, bireyin varoluşsal bunalımlarını ve modern yaşam karşısındaki kırılganlığını yansıtmaktadır. Alemdağ’da Var Bir Yılan’ da yürümek, bireyin yalnızlığını, özgürlük arayışını ve varoluş mücadelesini ifade eden çok katmanlı bir anlatı unsuru olarak yer alır. Bu çalışmada, Sait Faik Abasıyanık’ın son dönem eserlerinden biri olan Alemdağ’da Var Bir Yılan adlı öykü kitabı, yürümek kavramı ekseninde incelenmiştir. Çalışmanın amacı, yürüyüşün yazarın hayatındaki karşılığını ve öykülerde üstlendiği işlevleri ortaya koymaktır. Metinler incelenirken psikanalitik edebiyat kuramının yanı sıra felsefenin yürüme kavramına bakışı da işlenecektir.

Anahtar Kelimeler: Sait Faik Abasıyanık, Alemdağ’da Var Bir Yılan, yürümek, kaçış, yalnızlık