XIX. yüzyılın ikinci yarısında yaşayan Ali Behcet, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’ye atfedilen Aşk-nâme şiirini şerh etmiştir. Eserin Mevlânâ’ya aidiyeti kesin olmasa da Ali Behcet bu konuyu tartışmamış, eserin ona ait olup olmadığına hiç değinmemiştir. Farsça kaleme alınan eseri Türkçe tercüme eden Ali Behcet klasik tercüme metodunu kullanmıştır. Öncelikle orijinal beyti vermiş ardından bunu mana olarak Türkçeye tercüme etmiştir. Ali Behcet eserinde Aşk-nâme’nin 94 beytinin tercümesini yapmıştır. Bu makalede Ali Behcet’in Terceme-i Aşk-nâme isimli eseri transkripsiyon edilerek Latin alfabesine aktarılmış böylece günümüz okuyucusunun yararlanmasına sunulmuştur. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden metin/doküman analizi ile içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Ali Behcet’in Terceme-i Aşk-nâme isimli eseri ile sınırlandırılan çalışmada Türk edebiyatında Aşk-nâme’ye yazılan şerhler ve yapılan tercümeler hakkında bilgi verilmiş eserin Mevlânâ’ya aidiyeti hususundaki yaklaşımlara değinilmiştir. Neticede mütercimin bir çeviriden fazlasını yaparak şiirde anlatılan soyut ve tasavvufi konuları benzetmeler üzerinden somutlaştırdığı böylece eserin muğlak yapısını okuyucu nezdinde anlaşılır kıldığı görülmüştür. Ayrıca bu eserden hareketle geleneksel şerh/tercüme anlayışının değiştiği, bu metinlerin kısaldığı gözlenmiştir. Zihniyet değişiminin tespit edilmesi amacıyla farklı dönemlerde kaleme alınan Aşk-nâme tercümelerinin/şerhlerinin karşılaştırılmalı olarak çalışılması alan için faydalı olacaktır.

Ali Behcet, Terceme-i Aşk-nâme, Şerh-Tercüme, XIX. Yüzyıl Osmanlı Edebiyatı, Mevlânâ.