Kiplik, konuşurun olay veya durumla ilgili tutumlarını, tavırlarını, ruhsal durumlarını yansıtan ve çeşitli işaretleyicileri bulunan bir kategoridir. Dilbilimde kiplik ele alındığı ilk çalışmalardan itibaren günümüze kadar nasıl tanımlanacağı ve hangi kritilerlere bağlı olarak sınıflandırılacağı hakkında belirsizliklere sahiptir. Olasılık kipliği, önerme üst başlığı altında sınıflandırılan, tahmin, varsayım, şüphe, belirsizlik, kesin olmama, kesinlik gibi semantik anlam alanlarını işaretleyen kiplik türüdür. Çalışmamız Eski Uygurca ile yazılmış ve Türkiye’de neşredilen Budizm ve Budizm’in felsefelerinin işlendiği Altun Yaruk, Altun Yaruk IV, Altun Yaruk IV, Altun Yaruk VIII ve Altun Yaruk X kitaplarında, olasılık anlam alanına giren işaretleyicilerin incelenmesinden oluşmaktadır. Altun Yaruk’ta çok sayıda olasılık kipliği işaretleyicisi bulunmaktadır. Çalışmada ele alınan işaretleyicilerden leksik olanları antag yme, azu, alku üd, odgurak, odguratı, seziksiz, seziksizin, turkaru, ürüg ürgüt, ürüg uzatı; morfolojik işaretleyiciler -gAy, -DAçI; leksik ve morfolojik işaretleyiciler ise birök...-sAr, unkalı..-GAlI; sentaktik işaretleyiciler ise kim ve mU soru ekinden oluşmaktadır. Tespit edilen unsurların tümcede sıfat, zarf, kopula vb. türden görevli sözcükler ya da çekimlik unsurlar olduğu görülmekle birlikte, semantik yaklaşımda olasılık (düşük olasılık, belirsizlik, kesinliğe yakınlık ve kesinlik vb.) anlam alanını vermekte görevli işaretleyiciler olduğu söylenebilir.

Kiplik, olasılık kipliği, Eski Uygurca, Altun Yaruk.