Türk edebiyatı ve edebiyatçıları için dünya üzerindeki bazı şehirler oldukça önemlidir. Bu şehirler kendi anlamlarının ötesinde sembolik değerler taşıdığı düşünülen şehirlerdir. Bu yanlarıyla söz konusu şehirler; medeniyetin öncüsü, yeryüzünde ilerlemenin sembolü, soyut arzuların somutlaşmış karşılıkları olarak görülür ve özellikle sanatçıların zihinlerinde ve ürünlerinde bu yönleriyle oldukça önemli bir yer tutarlar. Paris’in bu bakımdan Türk edebiyatında oldukça önemli bir yer tuttuğunu söylemek mümkündür. Paris, 1800’lü yıllardan beri Türk edebiyatında en çok işlenen konulardan biri hâline gelmiştir. Ortaya konan ürünlerin büyük bir kısmında Paris, çarpıcı ve arzulanan şehir olarak konumlandırılırken bazı metinlerde daha eleştirel bir yaklaşımla ele alınır.

Bu çalışmanın amacı da düz yazının ötesinde Ahmet Kutsi Tecer ve Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun şiirlerine yansıyan Paris izlenimlerini dikkatle inceleyerek bu izlenimlerin diğer sanatçıların izlenimleriyle ne kadar uyuştuğunu ya da çeliştiğini ortaya koymaktır. Çalışmanın temel amacı, genellikle hatırat ya da diğer düz yazı türlerinden farklı olarak Türk şiirinde Paris’in nasıl ele alındığını ortaya koymaktır. Çalışmada her iki sanatçının da Paris’i ele alan tüm şiirleri incelenmiş, ancak diğer edebî türlerdeki ürünleri çalışma kapsamına alınmamıştır. Çalışma, bu yönüyle Türk edebiyatında genellikle düz yazı temelli incelemelerden farklı olarak şiir türünün sınırları içinde kalarak konunun nasıl ele alındığını ortaya koymaya odaklanmıştır.

Ahmet Kutsi Tecer, Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Paris, Türk şiiri, şehir.