Anlatımda tekrar, çok köklü ve yaygın bir tutum olarak kullanılagelmiştir. Söz konusu anlatım tutumu ayrıca tekrir/yineleme olarak adlandırılan bir söz sanatını da oluşturur. Bu durum halk edebiyatı ürünlerinde daha fazla yoğunluk arz eder. Halk şiiri de bundan bolca nasibini almıştır. Halk şiiri metinleri bu bakımdan kimi zaman halkbilimciler kimi zaman da dilbilimciler tarafından inceleme konusu yapılmıştır. Söz konusu çalışmalarda tekrar unsurları, kullanım çeşitleriyle sınıflandırılıp değerlendirilir. Bu ürünlerin üslup (anlatım) bağlamlı olarak değerlendirmelerine de rastlanır. Bu tarz şiirde de her gelenekli şiirde olduğu gibi tapşırmak (mahlas söylemek) temel bir uygulama olarak varlık gösterir. Geleneğe ait diğer uygulamalar gibi mahlas kullanmak da bir ustalık göstergesidir. Çok yaygın kalıplar/şablonlar yanında kişiye ya da ekole özgü olabilecek kullanımlarda görülür. Karacaoğlan, Türk şiirinin önde gelen simalarından biridir. Tarihsel ve biyografik kimliğinden öte bugün halk şiirinde bir tarzın adı olarak varlığını sürdürmektedir. Bu tarz, diğer özellikleri yanında özgün tapşırma örnekleriyle de kendini gösterir.  Bu çalışmada belli bir tekrar yapısının Karacaoğlan şiiri ve bu şiirdeki Karacaoğlan mahlasıyla birlikteki kullanımı değerlendirilmiştir.

Halk şiiri, anlatım, tekrar, Karacaoğlan, mahlas.