Türk edebiyatı ve edebiyatçıları için dünya üzerindeki bazı şehirler oldukça önemlidir. Bu şehirler kendi anlamlarının ötesinde sembolik değerler taşıdığı düşünülen şehirlerdir. Bu yanlarıyla söz konusu şehirler; medeniyetin öncüsü, yeryüzünde ilerlemenin sembolü, soyut arzuların somutlaşmış karşılıkları olarak görülür ve özellikle sanatçıların zihinlerinde ve ürünlerinde bu yönleriyle oldukça önemli bir yer tutarlar. Paris’in bu bakımdan Türk edebiyatında oldukça önemli bir yer tuttuğunu söylemek mümkündür. Paris, 1800’lü yıllardan beri Türk edebiyatında en çok işlenen konulardan biri hâline gelmiştir. Ortaya konan ürünlerin büyük bir kısmında Paris, çarpıcı ve arzulanan şehir olarak konumlandırılırken bazı metinlerde daha eleştirel bir yaklaşımla ele alınır.

Bu çalışmanın amacı da düz yazının ötesinde Ahmet Kutsi Tecer ve Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun şiirlerine yansıyan Paris izlenimlerini dikkatle inceleyerek bu izlenimlerin diğer sanatçıların izlenimleriyle ne kadar uyuştuğunu ya da çeliştiğini ortaya koymaktır. Çalışmanın temel amacı, genellikle hatırat ya da diğer düz yazı türlerinden farklı olarak Türk şiirinde Paris’in nasıl ele alındığını ortaya koymaktır. Çalışmada her iki sanatçının da Paris’i ele alan tüm şiirleri incelenmiş, ancak diğer edebî türlerdeki ürünleri çalışma kapsamına alınmamıştır. Çalışma, bu yönüyle Türk edebiyatında genellikle düz yazı temelli incelemelerden farklı olarak şiir türünün sınırları içinde kalarak konunun nasıl ele alındığını ortaya koymaya odaklanmıştır.

Ahmet Kutsi Tecer, Bedri Rahmi Eyüpoğlu, Paris, Türk şiiri, şehir.

Certain cities around the world hold profound significance for Turkish literature and its literary figures. These are cities perceived to carry symbolic values that transcend their literal meanings. In this regard, such cities are viewed as pioneers of civilization, symbols of earthly progress, and concrete embodiments of abstract aspirations. Consequently, they occupy a position of great importance, particularly in the minds and hearts of artists, due to these very attributes.

In this context, it is possible to assert that Paris occupies a particularly significant place in Turkish literature. Since the 1800s, Paris has become one of the most frequently explored themes in Turkish literary works. In a substantial portion of the produced works, Paris is positioned as a striking and desirable city, while in some texts, it is approached from a more critical perspective.

The aim of this study is to meticulously examine the impressions of Paris reflected in the poetry of Ahmet Kutsi Tecer and Bedri Rahmi Eyüboğlu, moving beyond prose, and to reveal the extent to which these impressions correspond with or diverge from those of other artists. The primary aim of the study is to elucidate how Paris is addressed in Turkish poetry, in contrast to its treatment in memoirs or other prose genres. Within the scope of this research, all poems by both artists that deal with Paris have been examined; however, their works in other literary genres have been excluded from the analysis. In this respect, the study endeavors to demonstrate how the subject is handled specifically within the boundaries of the poetic genre, differentiating itself from the predominantly prose-based analyses prevalent in Turkish literary scholarship.

Ahmet Kutsi Tecer, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Paris, Turkish poetry, city.