Anlatımda tekrar, çok köklü ve yaygın bir tutum olarak kullanılagelmiştir. Söz konusu anlatım tutumu ayrıca tekrir/yineleme olarak adlandırılan bir söz sanatını da oluşturur. Bu durum halk edebiyatı ürünlerinde daha fazla yoğunluk arz eder. Halk şiiri de bundan bolca nasibini almıştır. Halk şiiri metinleri bu bakımdan kimi zaman halkbilimciler kimi zaman da dilbilimciler tarafından inceleme konusu yapılmıştır. Söz konusu çalışmalarda tekrar unsurları, kullanım çeşitleriyle sınıflandırılıp değerlendirilir. Bu ürünlerin üslup (anlatım) bağlamlı olarak değerlendirmelerine de rastlanır. Bu tarz şiirde de her gelenekli şiirde olduğu gibi tapşırmak (mahlas söylemek) temel bir uygulama olarak varlık gösterir. Geleneğe ait diğer uygulamalar gibi mahlas kullanmak da bir ustalık göstergesidir. Çok yaygın kalıplar/şablonlar yanında kişiye ya da ekole özgü olabilecek kullanımlarda görülür. Karacaoğlan, Türk şiirinin önde gelen simalarından biridir. Tarihsel ve biyografik kimliğinden öte bugün halk şiirinde bir tarzın adı olarak varlığını sürdürmektedir. Bu tarz, diğer özellikleri yanında özgün tapşırma örnekleriyle de kendini gösterir.  Bu çalışmada belli bir tekrar yapısının Karacaoğlan şiiri ve bu şiirdeki Karacaoğlan mahlasıyla birlikteki kullanımı değerlendirilmiştir.

Halk şiiri, anlatım, tekrar, Karacaoğlan, mahlas.

Repetition in narrative has been a deeply rooted and widespread practice. This narrative approach also constitutes a figure of speech called repetition. This is more prevalent in folk literature, and folk poetry has been heavily influenced by it. Folk poetry texts have therefore been studied by folklorists and linguists alike. In these studies, elements of repetition are classified and evaluated according to their usage. Evaluations of these works within a stylistic (narrative) context are also encountered. In this style of poetry, as in all traditional poetry, the act of "tapşırmak" (naming a pen name) is a fundamental practice. Like other traditional practices, using a pen name is a sign of mastery. While very common patterns/templates are observed, there are also uses that may be specific to an individual or school of thought. Karacaoğlan is one of the leading figures of Turkish poetry. Beyond his historical and biographical identity, he continues to exist today as the name of a style in folk poetry. This style, among other characteristics, manifests itself through its unique examples of "tapşırmak." This study evaluates the use of a specific repetitive structure in Karacaoğlan's poetry and its association with the pen name Karacaoğlan.

Folk poetry, narration, repetition, Karacaoğlan, pseudonym.